New version available here: vedabase.io

Bg 9.7

ஸர்வ-பூதானி கௌந்தேய
ப்ரக்ருதிம் யாந்தி மாமிகாம்
கல்ப-க்ஷயே புனஸ் தானி
கல்பாதௌ விஸ்ருஜாம்-யஹம்
Synonyms: 
ஸர்வ-பூதானி — படைக்கப்பட்ட எல்லா உயிர்களும்; கௌந்தேய — குந்தியின் மகனே; ப்ரக்ருதிம் — இயற்கையில்; யாந்தி — நுழைகின்றன; மாமிகாம் — எனது; கல்ப-க்ஷயே — கல்பத்தின் முடிவில்; புன: — மீண்டும்; தானி — இவை அனைத்தையும்; கல்ப-ஆதௌ — கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில்; விஸ்ருஜாமி — படைக்கின்றேன்; அஹம் — நான்.
Translation: 
குந்தியின் மகனே, கல்பத்தின் முடிவில் ஜடத் தோற்றம் முழுவமும் எனது இயற்கையின் நுழைகின்றன. அடுத்த கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில் எனது சக்தியின் மூலம் நானே அவற்றை மீண்டும் படைக்கின்றேன்.
Purport: 

இந்த ஜடத் தோற்றத்தின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவை பரம புருஷரின் உன்னத விருப்பத்தை முழுமையாகச் சார்ந்துள்ளன. “கல்பத்தின் முடிவில்” என்றால் பிரம்மாவின் மரணத்தின்போது என்று பொருள். நூறு வருடங்கள் வாழக்கூடிய பிரம்மாவின் ஒருபகல் நமது பூவுலகக் கணக்கில் 430,00,00,000 வருடங்களாகும். அவரது இரவும் அதே போன்ற நீண்ட காலமாகும்.அத்தகு பகலையும் இரவுகளையும் கொண்ட முப்பது நாட்கள் அவரது ஒரு மாதம். அதுபோன்ற பன்னிரண்டு மாதங்களைக் கொண்டது அவரது ஒரு வருடம். அத்தகு நூறு வருடங்களுக்குப் பிறகு, பிரம்மா இறக்கும்போது பிரளயம் உண்டாகின்றது; அதாவது, பரமபுருஷரால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட சக்தி மீண்டும் அவரினுள் ஒடுங்குகின்றது. மீண்டும் பிரபஞ்சத்தைத் தோற்றுவிப்பதற்கான தேவை உண்டாகும்போது, அவரது இச்சையால் அதுவும் நடைபெறுகின்றது. பஹு ஸ்யாம்—“நான் ஒருவனேயாயினும் பலவாக ஆனேன்” என்பது வேத வாக்கு (சான்தோக்ய உபநிஷத் 6.2.3). அவர் தன்னை இந்த ஜட சக்தியில் விரித்துக் கொள்ளும் போது முழுப் பிரபஞ்சமும் மீண்டும் படைக்கப்படுகின்றது.