Bg 9.21

தே தம் புக்த்வா ஸ்வர்க-லோகம் விஷாலம்
க்ஷீணே புண்யே மர்த்ய-லோகம் விஷந்தி
ஏவம் த்ரயீ-தர்மம் அனுப்ரபன்னா
கதாகதம் காம-காமா லபந்தே
Synonyms: 
தே — அவர்கள்; தம் — அந்த; புக்த்வா — சுகிக்கின்ற; ஸ்வர்க-லோகம் — ஸ்வர்க லோகம்; விஷாலம் — பரந்த; க்ஷீணே — தீர்ந்தபின்; புண்யே — புண்ணியங்கள்; மர்த்ய-லோகம் — மரண உலகத்திற்கு; விஷந்தி—வீழ்கின்றனர். ஏவம்— இவ்வாறாக; த்ரயீ — மூன்று வேதங்களின்; தர்மம் — தர்மத்தை; அனுப்ரபன்னா: — கடைப்படித்து; கத-ஆதகம் — பிறப்பு, இறப்பு; காம-காமா: — புலனின்பங்களை நாடி; லபந்தே — அடைகின்றனர்.
Translation: 
ஸவர்க லோகத்தில் அத்தகு பரந்த சுகத்தை அனுபவித்துவிட்டு, தங்களது புண்ணியங்களின் பலன்களை தீர்ந்தவுடன், அவர்கள் மீண்டும் இந்த மரண உலகில் வீழ்கின்றனர். இவ்வாறாக, புலனின்பத்திற்காக வேத தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், பிறப்பு இறப்பினையே அடைகின்றர்.
Purport: 

மேலுலகங்களுக்கு உயர்வு பெறுபவன், நீண்ட ஆயுளையும் புலனின்பத்திற்கான சிறந்த வசதிகளையும் அனுபவிக்கிறான்; இருப்பினும், அவன் அங்கே நிரந்தரமாக வாழ அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. புண்ணியச் செயல்களின் பலன்கள் தீர்ந்த புறகு, அவன் மீண்டும் இந்த பூமிக்கே திருப்பி அனுப்பப்படுகிறான். வேதாந்த சூத்திரத்தில் கொடுக்கப் பட்டுள்ள (ஜன்மாத்யஸ்ய யத:) ஞானத்தின் பக்குவத்தை அடையாவன், வேறு விதமாக் கூறினால், எல்லா காரணங்களுக்கும் காரணம் கிருஷ்ணரே என்பதை புரிந்துகொள்ளத் தவிறியவன், வாழ்வின் இறுதி நோக்கத்தை அடைவதில் குழப்பமடைந்து, மேலுலகங்களுக்கு ஏற்றம் பெறுவது பின்னர் மீண்டும் கீழே வருவது என்னும் சுழலில் அகப்பட்டுக் கொள்கிறான். அவனது நிலை இராட்டினத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப் போன்றதாகும், சில நேரங்களில் மேலே செல்கிறான், சில நேரங்களில் கீழே வருகிறான். மீண்டும் கீழே வருவதற்கான வாயப்பில்லாத ஆன்மீக உலகிற்கு ஏற்றம் பெறுவதற்குப் பதிலாக, உயர்ந்த லோகத்திலும் தாழ்ந்த லோகத்திலும் பிறப்பு இறப்பின் சுழற்சியில் சிக்கிக் கொண்டுள்ளான் என்பதே இதன் பொருளாகும். துபன்பமாயமான இந்த ஜடவுலகிற்கு மீண்டும் திரும்பாமல், ஆன்மீக உலகை அடைந்து, ஆனந்தமும் அறிவும் நிறைந்த நித்திய வாழ்வைப் பெறுவதே ஒருவனுக்குச் சாலச் சிறந்ததாகும்.