Bg 18.65

மன்-மனா பவ மத்-பக்தோ
மத்-யாஜீ மாம் நமஸ்குரு
மாம் ஏவைஷ்யஸி ஸத்யம் தே
ப்ரதிஜானே ப்ரியோ (அ)ஸி மே
Synonyms: 
மன்-மனா — என்னைப்பற்றி எண்ணிக்கொண்டு; பவ — ஆவாயாக; மத்-பக்தோ — எனது பக்தனாக; மத்-யாஜீ — என்னை வழிபட்டு; மாம் — என்னிடமே; நமஸ்குரு — உனது வணக்கங்களைச் சமர்ப்பிப்பாயாக; ஏவ — நிச்சயமாக; ஏஷ்யஸி — நீ வருவாய்; ஸத்யம் — உண்மையாக; தே — உனக்கு; ப்ரதிஜானே — வாக்குறுதி அளிக்கிறேன்; ப்ரிய: — பிரியமானவனாக; அஸி — நீ இருக்கின்றாய்; மே — எனக்கு.
Translation: 
எப்போதும் என்னைப் பற்றி நினைத்து, எனது பக்தனாக ஆகி, என்னை வழிபட்டு, உனது வணக்கங்களை எனக்கு சமர்பிப்பாயாக. இவ்வாறு நீ என்னை வந்தடைவாய் என்பதில் ஐயமில்லை. நீ எனக்கு மிகவும் பிரியமான நண்பன் என்பதால், இந்த சத்தியத்தை நான் உனக்கு அளிக்கிறேன்.
Purport: 

கிருஷ்ணரது தூய பகத்னாக ஆகி, எப்போதும் அவரைப் பற்றியே நினைத்து, அவருக்காகவே செயல்பட வேண்டும்—இதுவே ஞானத்தின் மிகமிக இரகசியமான பகுதியாகும். கடமைக்காக தியானம் செய்பவனைக் போல ஆகிவிடக் கூடாது. கிருஷ்ணரை எப்போதும் நினைவு கொள்வதற்கு உகந்த வகையில் வாழ்வை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஒருவன் தனது தினசரி செயல்கள் அனைத்தும் கிருஷ்ணருடன் தொடர்புடையவையாக இருக்கும்படிச் செயல்பட வேண்டும். இருபத்துநான்கு மணி நேரமும் கிருஷ்ணரைப் பற்றி நினைப்பதைத் தவிர வேறு எதையும் செய்ய முடியாதவாறு அவன் தனது வாழ்ககையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இத்தகு தூய கிருஷ்ண உணர்வில் இருப்பவர்கள், கிருஷ்ணருடைய இருப்பிடத்திற்கு நிச்சயமாகத் திரும்பிச் செல்வர் என்றும், அங்கு அவர்கள் கிருஷ்ணருடன் நேரடியான உறவில் ஈடுபடுவர் என்றும் பகவானே சத்தியம் செய்கிறார். அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருக்கு பிரியமான நண்பன் என்பதால், ஞானத்தின் இந்த மிகமிக இரகசியமான பகுதி அவனுக்குச் சொல்லப்பட்டது. அர்ஜுனனின் பாதையை பின்பற்றும் ஒவ்வொருவரும் கிருஷ்ணருக்கு பிரியமான நண்பனாக ஆக முடியும், அர்ஜுனன் பெற்ற அதே பக்குவத்தை அடைய முடியும்.

கிருஷ்ணரின் மீது, அதாவது, இரு கரங்களில் புல்லாங்குழலையும் தலைமுடியில் மயிலிறைகையும் தாங்கி, நீல நிற மேனியில் அழகான திருமுகத்துடன் விளங்கும் உருவத்தின் மீது, ஒருவன் தனது மனதை ஒருமுகப்படுத்த வேண்டும் என்று இந்த வார்த்தைகள் வலியுறுத்துகின்றன. பிரம்ம சம்ஹிதையிலும் இதர இலக்கியங்களிலும் கிருஷ்ணரைப் பற்றிய வர்ணனைகள் காணப்படுகின்றன. கடவுளின் மூல ரூபமான கிருஷ்ணரில் ஒருவன் தனது மனதை நிறுத்த வேண்டும். பகவானின் இதர ரூபங்களின் மீது கூட அவன் தனது கவனத்தைத் திருப்பக் கூடாது. விஷ்ணு, நாராயணர், இராமர், வராஹர் போன்ற பற்பல ரூபங்கள் பகவானுக்கு உண்டு. ஆனால் பக்தன் தனது மனதை, அர்ஜுனனுக்கு முன்னால் இருந்த அந்த ரூபத்தின் மீது மட்டுமே ஒருமுகப்படுத்த வேண்டும். கிருஷ்ணருடைய ரூபத்தின் மீது மனதை ஒருநிலைப்படுத்துவதே ஞானத்தின் மிகமிக இரகசியமான பகுதியாகும்; அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருக்கு மிகமிக பிரியமான நண்பன் என்பதால், இஃது அவனுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது.