New version available here: vedabase.io

Bg 18.47

ஷ்ரேயான் ஸ்வ–தர்மோ விகுண:
பர-தர்மாத் ஸ்வனுஷ்டிதாத்
ஸ்வபாவ–நியதம் கர்ம
குர்வன் நாப்னோதி கில்பிஷம்
Synonyms: 
ஷ்ரேயான் — சிறந்தது; ஸ்வ–தர்ம — தனது சொந்தக் கடமை; விகுண: — முறையின்றி செய்யப்பட்டாலும்; பர-தர்மாத் — பிறரது கடமையைவிட; ஸு-அனுஷ்டி தாத் — பக்குவமாக செய்வது; ஸ்வபாவ–நியதம் — ஒருவனது இயற்கைக்கு ஏற்ப விதிக்கப்பட்ட; கர்ம — செயலை; குர்வன் — செய்வதால்; — ஒருபோதும்; ஆப்னோதி — அடைவது; கில்பிஷம் — பாவத்தின் விளைவுகளை.
Translation: 
மற்றவரது கடமையை ஏற்று அதனைப் பக்குவமாகச் செய்வதை விட, முறையாக செய்யாவிட்டாலும் தனது சொந்த கடமையில் ஈடுபட்டிருப்பதே சிறந்தது. ஒருவனது இயற்கைக்கு ஏற்பட விதிக்கப்பட்டுள்ள கடமைகள், பாவ விளைவுகளால் என்றும் பாதிக்கப்படுவதில்லை.
Purport: 

ஒவ்வொருவரது தொழிற்கடமையும் பகவத் கீதையில் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. முந்தைய பதங்களில் ஏற்கனவே விவாதிக்கப்பட்டபடி, பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர் மற்றும் சூத்திரர்களின் கடமைகள் குறிப்பிட்ட இயற்கை குணங்களுக்கு ஏற்ப விதிக்கப்பட்டுள்ளன. பிறரது கடமையை ஒருவன் நகல் செய்யக் கூடாது. சூத்திரர்களால் செய்யப்படும் செயல்களில் இயற்கையாகவே கவரப்படுபவன், பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும் கூட தன்னை பிராமணன் என்று செயற்கையாகப் பறைசாற்றிக் கொள்ளக் கூடாது. இவ்விதமாக ஒவ்வொருவரும் தங்களது சொந்த இயற்கைக்கு ஏற்ப செயல்பட வேண்டும்; பரம புருஷருடைய தொண்டாக செயல்பட்டால், எந்தச் செயலும் இழிவானதல்ல. பிராமணரின் கடமை ஸத்வ குணத்தைச் சார்ந்தது என்பது உறுதி, ஆனால் ஸத்வ குணத்தின் இயற்கையில் இல்லாத ஒருவன், பிராமணரின் கடமையை நகல் செய்யக்கூடாது. ஆட்சி செய்யும் சத்திரியர்கள் பல இழிவான விஷயங்களில் ஈடுபடக்கூடும்; தனது எதிரிகளைக் கொல்வதில் சத்திரியன் வன்முறையைக் கையாள வேண்டும். சில நேரங்களில் சத்திரியன் அரசியல் காரணங்களுக்காக பொய் சொல்ல வேண்டி வரும். அத்தகு வன்முறையும் பொய்யும் அரசியலை விட்டு இணைபிரியாதவை. ஆனால் தனது கடமையைத் துறந்து பிராமணனின் கடமைகளைச் செய்ய அவன் முயற்சி செய்யக் கூடாது.

முழுமுதற் கடவுளைத் திருப்தி செய்வதற்காக ஒருவன் செயல்பட வேண்டும். உதாரணமாக, சத்திரியனான அர்ஜுனன் தனது எதிராளிகளுடன் போர் புரியத் தயங்கிக் கொண்டிருந்தான். ஆனால் அத்தகு போர் பரம புருஷ பகவானான கிருஷ்ணருக்காக நடத்தப்பட்டால், இழிந்துவிடும் பயத்திற்கான அவசியம் ஏதுமில்லை. வியாபாரக் களத்தில் கூட, இலாபம் பெறுவதற்காக ஒரு வியாபாரி சில சமயங்களில் பற்பல பொய்களைச் சொல்ல வேண்டியிருக்கும். அவன் அவ்வாறு செய்யாவிடில் இலாபம் பெற முடியாது. சில சமயங்களில் ஒரு வியாபாரி கூறுவான், “எனதருமை வாடிக்கையாளரே, தங்களுக்காக நான் இலாபம் இல்லாமல் விற்கின்றேன்,” ஆனால் இலாபம் இல்லாமல் வியாபாரி இருக்க முடியாது என்பதை நாம் அறிய வேண்டும். எனவே, தான் இலாபம் பெறுவதில்லை என்ற ஒரு வியாபாரி கூறினால், அது வெறும் பொய்யாகும். ஆனால், பொய்களைச் சொல்வது தனது தொழிலில் கட்டாயமானதாக இருப்பதால், அத்தகு கடமையை விட்டுவிட்டு, ஒரு பிராமணனின் கடமையை ஏற்றுக் கொள்ளலாம் என்று ஒரு வியாபாரி எண்ணக் கூடாது. அது பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. தனது செயலால் ஒருவன் பரம புருஷ பகவானுக்குத் தொண்டு செய்தால், அவன் சத்திரியனா, வைசியனா, சூத்திரனா என்பது பொருட்டல்ல. பலதரப்பட்ட யாகங்களைச் செய்யும் பிராமணர்களும், சில சமயங்களில் மிருகங்களைக் கொல்ல வேண்டியிருக்கும்; ஏனெனில், அத்தகு யாகங்களில் சில சமயங்களில் மிருகங்கள் பலியிடப்படுகின்றன. அதுபோல தனது கடமையில் ஈடுபட்டுள்ள சத்திரியன், எதிரியைக் கொன்றால் அதில் பாவம் ஏதுமில்லை. மூன்றாவது அத்தியாயத்தில் இவ்விஷயங்கள் தெளிவாகவும் விரிவாகவும் விளக்கப்பட்டன; ஒவ்வொரு மனிதனும் யக்ஞ, அல்லது முழுமுதற் கடவுளான விஷ்ணுவிற்காகவே செயல்பட வேண்டும். சொந்த புலனுகர்ச்சிக்காகச் செய்யப்படும் எதுவும் பந்தப்படுவதற்குக் காரணமாகின்றது. முடிவு என்னவெனில், தான் பெற்றுள்ள இயற்கை குணத்திற்கு ஏற்ப ஒவ்வொருவரும் செயலில் ஈடுபட வேண்டும்; மேலும், முழுமுதற் கடவுளின் உன்னத காரணத்திற்குத் தொண்டு செய்வதற்காக மட்டுமே பணியாற்ற வேண்டும் என்பதில் அவன் உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும்.